Przejdź do treści
Przewodniki wymiany BIM

Jakość i dostawa

Właściwości IFC i wymagania informacyjne

Przekształcenie zapotrzebowania na dane modelu w jasno określone pola, odpowiedzialności i kontrole oraz zrozumienie, w czym może pomóc IDS.

Czas czytania
3 min
Dla
Menedżerowie informacji, koordynatorzy BIM i właściciele zasobów
Cel nauki
Przygotowanie niewielkiego zestawienia wymagań informacyjnych, które można wdrożyć i sprawdzić.

Zdefiniuj wymagania informacyjne

Prośby w rodzaju „dołącz wszystkie dane BIM” należy zastąpić listą decyzji i informacji potrzebnych do każdej z nich. Dla każdego wymaganego pola należy wskazać odpowiedzialne źródło, obiekty, których dotyczy, i metodę przeglądu. Zbędne pola zwiększają objętość dostawy i utrudniają dostrzeżenie wyjątków.

Należy rozróżniać wartość pustą, wartość nieznaną i wartość, która nie ma zastosowania, oraz uzgodnić sposób reprezentowania każdego z tych stanów. Nie należy wstawiać wymyślonych identyfikatorów, wymiarów ani parametrów użytkowych tylko po to, aby kontrola kompletności zakończyła się powodzeniem.

Określ, gdzie należy umieścić wartość

Zestawy właściwości IFC grupują nazwane wartości i mogą być przypisywane do wystąpień obiektów lub do ich typów. Standardowe zestawy właściwości stosują konwencję nazewnictwa Pset_; zestawy zdefiniowane przez użytkownika nie powinny używać tego zastrzeżonego prefiksu. Przed wyborem standardowej właściwości należy sprawdzić odpowiednią definicję schematu.

  • Używaj dokładnie uzgodnionych nazw zestawów właściwości i właściwości, z zachowaniem pisowni i wielkości liter.
  • W stosownych przypadkach określ typ wartości i jednostkę. Liczba zapisana jako dowolny tekst może nie nadawać się do użycia w regule liczbowej.
  • Zdecyduj, czy pole należy do wspólnego typu, czy do indywidualnego zasobu.
  • Udokumentuj mapowanie pól źródłowych na pola dostarczane i wskaż wszelkie przekształcenia.
  • Unikaj wielu sprzecznych pól, które wydają się opisywać ten sam fakt.

Przykładowe zestawienie informacji o zasobach

Tabela: Pole projektu
Pole projektuDotyczyWymaganieOsoba sprawdzająca
NB_Asset.AssetCodeUrządzenia wybrane do przekazania na potrzeby utrzymaniaNiepusty tekst; unikalny w uzgodnionym rejestrze zasobówKierownik ds. informacji o zasobach
NB_Asset.ServiceZoneTen sam zakres urządzeńJeden z zatwierdzonych w projekcie kodów strefKoordynator branży
NB_Asset.MaintenanceRequiredTen sam zakres urządzeńWartość logiczna zgodna z zatwierdzonym harmonogramem konserwacjiPrzedstawiciel działu eksploatacji
NB_Asset.SourceReferenceTen sam zakres urządzeńOdwołanie do zatwierdzonego rekordu źródłowegoAutor dostawy

Dla każdego wiersza dodaj pole źródłowe, etap dostarczania, sposób obsługi wyjątków i identyfikator reguły. W autoryzowanym modelu testowym przetestuj jedną poprawną pozycję, jedną brakującą wartość i jedną celowo nieprawidłową wartość. Potwierdź, że narzędzie sprawdzające zgłasza każdy z tych przypadków zgodnie z zamierzeniem.

Specyfikacja dostarczania informacji (IDS)

Specyfikacja dostarczania informacji (Information Delivery Specification, IDS) to standard buildingSMART służący do wyrażania wymagań informacyjnych w formie możliwej do interpretacji przez komputer. Może opisywać, których obiektów dotyczy wymaganie, oraz wymagane informacje, takie jak klasyfikacje, materiały i właściwości. Narzędzia, które go obsługują, mogą wykorzystywać IDS do sprawdzania dostaw IFC.

Należy zacząć od zatwierdzonego zestawienia czytelnego dla człowieka, a następnie zaimplementować dające się wyrazić reguły w narzędziu obsługującym IDS. Plik IDS, jego wersję i raport z kontroli należy przechowywać razem z dostawą. Należy sprawdzić, które wymagania narzędzie faktycznie obejmuje; nie należy zakładać, że wynik kontroli kompletności pól potwierdza poprawność geometryczną lub prawdziwość wartości.

W powyższym przykładzie reguły obecności i dopuszczalnych wartości mogą mieścić się w kontroli informacji, natomiast unikalność w odrębnym rejestrze zasobów wymaga dodatkowej kontroli. Każde wymaganie należy przypisać do metody weryfikacji, zamiast przenosić całą pracę przeglądową do jednego narzędzia.

Usuwaj niezgodności u źródła

  1. Potwierdź zakres zastosowania

    Sprawdź, czy obiekt, który nie przeszedł kontroli, należy do wymaganego zakresu. Reguła zastosowana zbyt szeroko może generować mylące niezgodności.

  2. Sprawdź wartość źródłową

    Odróżnij brak informacji w źródle od błędu mapowania lub eksportu. Poproś odpowiedzialnego autora o usunięcie przyczyny problemu.

  3. Powtórz kontrolę

    Wyeksportuj poprawioną rewizję, uruchom ponownie ten sam zestaw reguł i porównaj wyniki.

  4. Zapisuj wyjątki

    Dla każdego zaakceptowanego wyjątku zapisz właściciela, uzasadnienie i uzgodniony sposób postępowania. Nigdy nie traktuj kontroli, od której odstąpiono, jako kontroli zakończonej powodzeniem.

Powiązane zasoby

Pliki cookie w tej witrynie. Używamy plików cookie niezbędnych do logowania i zapewnienia bezpieczeństwa witryny. Za Państwa zgodą własna analityka witryny pomaga nam zrozumieć, które strony są odwiedzane, skąd pochodzi ruch i z jakich urządzeń. Rejestruje ona pseudonimowe wizyty; adresy IP są przechowywane przez siedem dni. Więcej informacji zawiera nasza polityka prywatności.